«Ուժեղ Հայաստան» կուսակցությունը նախատեսում է Տիգրանաշենում զբոսաշրջային կենտրոն ստեղծել․ պատգամավոր

ԱրմԻնֆո.  Սամվել Կարապետյանի գլխավորած «Ուժեղ Հայաստան» կուսակցությունը և Նարեկ Կարապետյանի գլխավորած Ազգային ժողովի համանուն խմբակցությունը նախատեսում են Տիգրանաշենում զբոսաշրջային կենտրոն ստեղծել։ Այս մասին սեպտեմբերի 16-ին ԱԺ ամբիոնից ելույթ ունենալով՝ հայտարարել է «Ուժեղ Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր Անուշ Միրզոյանը։

Նրա խոսքով՝ զբոսաշրջային կենտրոնի ստեղծումը նոր շունչ կհաղորդի գյուղին։ «Այս ծրագիրը Տիգրանաշենին կապահովի նոր և լավ վարձատրվող աշխատատեղերով՝ ձեզ և ձեր երեխաների համար, Տիգրանաշենի սիրելի՛ բնակիչներ, ստեղծելով ապագան հենց հայրենի գյուղում կառուցելու հնարավորություն», - հայտարարել է Անուշ Միրզոյանը՝ հավելելով, որ  կուսակցությունը  պատրաստ է զարգացնել ենթակառուցվածքները՝ բարելավել ճանապարհները, ստեղծել նոր ծառայություններ, խանութներ։

«Մենք, ըստ էության, հավատում ենք Տիգրանաշենի ներուժին և պատրաստ ենք այդ ներուժը վերածել իրական զարգացման ու բարգավաճման։ Տիգրանաշենի սիրելի՛ բնակիչներ, դուք հարավային դարպասների պահապաններն եք, և, բնականաբար, ոչ թե զենքով, ինչպես զինվորները, այլ ձեր աշխատանքով՝ զարգացնելով Տիգրանաշենը։ Մենք ցանկանում ենք, որպեսզի գյուղը պատմության մեջ մնա որպես հայկական բնակավայր, որը զարգացել է և դարձել Հայաստանի հարավային ուղղության կարևոր կենտրոններից մեկը», - հայտարարել է պատգամավորը։

Տիգրանաշենը Ադրբեջանին հանձնելու մասին խոսակցությունների ֆոնին Անուշ Միրզոյանը հիշեցրել է Սյունիքի Շուռնուխում տեղի ունեցած իրադարձությունների մասին։ «Փաշինյանի կառավարման տարիներին Շուռնուխի կեսը դարձավ Ադրբեջան։ Ավելի քան 10 տան տանիքներին ադրբեջանական դրոշ է բարձրացվել։ Մենք գտնվում ենք գյուղի գագաթին, իսկ ներքևում

- ադրբեջանական ցուցանակ է՝ ադրբեջաներեն «Շուռնուխ» գրությամբ։ Ես հիշում եմ, թե ինչպես Շուռնուխի բնակիչները ժամկետից շուտ ազատեցին իրենց տները», - նշել է պատգամավորը։

Հայաստանում Տիգրանաշեն գյուղի (Արարատի մարզ) շուրջ խոսակցություններն ու սուր քաղաքական քննարկումները սրվել են Ադրբեջանի հետ սահմանի սահմանազատման գործընթացների կապակցությամբ։ ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը հայտարարում է, որ գյուղի տարածքը (որը Ադրբեջանում անվանում են Քյարքի) պատմականորեն եղել է անկլավ և չի մտնում Հայաստանի Հանրապետության՝ միջազգային ճանաչում ունեցող 29 743 քառ. կմ տարածքի մեջ, որը ուրվագծված է նախկին Հայկական ԽՍՀ սահմաններով։ Իշխանությունների դիրքորոշման համաձայն՝ այդ տարածքը հայկական ճանաչելը կնշանակեր հավակնություն ներկայացնել երկրի պաշտոնական սահմանները գերազանցող տարածքի նկատմամբ, ինչը, վարչապետի կարծիքով, նոր էսկալացիայի վտանգ է ստեղծում։ Միևնույն ժամանակ պաշտոնական Երևանն ընդգծում է, որ անկլավների հարցի լուծման գործնական մեխանիզմը (դա կլինի ֆիզիկական փոխանակում, թե ստատուս քվոյի պահպանում) բանակցություններում դեռևս վերջնականապես որոշված չէ։

Հայկական ընդդիմությունը (մասնավորապես՝ «Ուժեղ Հայաստան» դաշինքը և «Հայաստան» խմբակցությունը) և անկախ հետազոտողները կտրականապես դեմ են գյուղը հանձնելուն։ Նրանց փաստարկները բաժանվում են իրավական և ռազմավարականների։ Փորձագետներն ու ընդդիմադիր պատգամավորները վկայակոչում են 1920-1930-ական թվականների խորհրդային քարտեզները՝ նշելով, որ ի սկզբանե Տիգրանաշենը անկլավի կարգավիճակ չի ունեցել և մտել է Խորհրդային Հայաստանի կազմի մեջ։ Նրանք պնդում են, որ գործող «ՀՀ վարչատարածքային բաժանման մասին» օրենքում Տիգրանաշենը պաշտոնապես ամրագրված է որպես հայկական բնակավայր, և այն Ադրբեջանի տարածք ճանաչելու իրավական հիմքեր չկան։

Տիգրանաշենով անցնում է Մ-2 կարևորագույն միջպետական մայրուղին, որը Երևանը կապում է երկրի հարավային շրջանների (Վայոց ձոր, Սյունիք) և Իրանի հետ։  Այս կետի նկատմամբ վերահսկողության փոխանցումը Ադրբեջանին կարող է արգելափակել կամ խիստ բարդացնել Հայաստանի ռազմավարական լոգիստիկան։