
Արմինֆո. ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի նպատակները չեզոքացնելուն և ապօրինի կալանավորված անձանց ազատությանը մոտեցնելուն ուղղված ընդդիմության համակարգված գործողությունները կենսական անհրաժեշտություն են քաղաքական բանտարկյալների ազատ արձակման համար։
Այս մասին «Վարդաշեն» ՔԿՀ-ում կալանքի տակ գտնվող Հայաստանի Հանրապետական կուսակցության փոխնախագահ Արմեն Աշոտյանը գրում է իր «Էլ ի՞նչ պետք է անի ընդդիմությունը» հոդվածում։
Նրա խոսքով՝ ընդդիմության հետընտրական օրակարգում, անշուշտ, ներառված են կարևոր հարցեր, որոնք կորոշեն քաղաքական գործունեության ապագա ռազմավարությունը՝ Սահմանադրական դատարանում բողոքների քննարկումը, հետընտրական ընդդիմադիր կոալիցիա ձևավորելու մասին Սամվել Կարապետյանի առաջարկը և այլն։
«Միևնույն ժամանակ, չնայած այս ամենին, ես պետք է ընդդիմության քաղաքական և հասարակական շրջանակներին հիշեցնեմ քաղբանտարկյալների հարցի մասին։ Փաշինյանի կառավարման օրոք քաղբանտարկյալները քիչ չեն եղել, բայց նախընտրական և հետընտրական բռնաճնշումներն իսկապես աննախադեպ են։
Բանտերը գերբեռնված են, կառավարությունը նույնիսկ թաքցնում է տնային կալանքի տակ գտնվող մեր հայրենակիցների իրական թիվը։ Այո, քաղաքական դրդապատճառներով մեզ ազատությունից զրկելով՝ ռեժիմը փորձում է լուծել երկու հիմնական խնդիր՝ կազմալուծել կամ կաթվածահար անել ընդդիմադիր շարժումը և երկրում վախի մթնոլորտը պահպանել գերդոզավորման վիճակում», - նշել է քաղաքական գործիչը։
Նա հավելել է, որ նրա նպատակները չեզոքացնելուն և ապօրինի կալանավորված անձանց ազատությանը մոտեցնելուն ուղղված համակարգված գործողությունները կենսական անհրաժեշտություն են քաղաքական բանտարկյալների ազատ արձակման համար։ «Չպետք է նաև մոռանալ, որ որքան էլ «ժողովրդավարական Արևմուտքը» աչք փակի բելառուսական կամ ադրբեջանական ոճի ահաբեկչության վրա, կարևոր է արևմտյան կառույցներին շունչ քաշելու հնարավորություն չտալ՝ ահազանգելով այս խնդրի մասին։ Իմ առաջարկը հիմնված չէ այն փաստի վրա, որ ես ինքս ներկայումս ապօրինի գտնվում եմ կալանքի տակ։ Իմ քաղաքական թիմը՝ Հանրապետական կուսակցությունը, գլխավորում է այս պայքարը, և ես անձամբ նախաձեռնել կամ մասնակցել եմ բազմաթիվ ակցիաների իմ կարճատև ազատության ընթացքում՝ հանուն քաղբանտարկյալների ազատ արձակման։ Այժմ երկրում քաղբանտարկյալների թիվը ավելի քան 100 է, որոնք ներկայացնում են գրեթե բոլոր քաղաքական և սոցիալական շերտերը։ Ուստի ես անխուսափելի եմ համարում միավորված ընդդիմադիր պայքարը հանուն նրանց ազատության՝ առանց էժանագին ու անբարոյական շահադիտական խաղերի», - նշել է Արմեն Աշոտյանը։
Նա ընդդիմության քննարկմանն է ներկայացրել մի քանի կոնկրետ աշխատանքային առաջարկներ։ Առաջին՝ արևմտյան դեսպանատների մոտ հստակ քաղաքական ուղերձներով կանոնավոր և մշտական բողոքի ակցիաների անցկացում՝ ինչպես անհատական, այնպես էլ զանգվածային։ Երկրորդ՝ նմանատիպ գործողությունների իրականացում այն պետական գերատեսչությունների շենքերի դիմաց, որոնք դարձել են բռնաճնշումների ապարատի մաս։ Երրորդ՝ թեմայի մշտական բարձրացում հանրային և մեդիա տիրույթում՝ սոցիալական ցանցերից մինչև մամուլ։ Չորրորդ՝ շատ կարևոր է իմանալ արտերկրից ժամանող պատվիրակությունների կամ գործիչների ժամանակացույցը և նրանց «ողջունել» տեսանելի ու կրեատիվ ակցիաներով։ Հինգերորդ՝ եվրոպացի պաշտոնյաներին՝ պատգամավորներից մինչև հանձնակատարներ, ողողել ամենաաղաղակող դեպքերի կամ ընդհանուր իրավիճակի մասին նամակներով։ Վեցերորդ՝ փորձել կազմակերպել տեղեկատվական-իրազեկման ակցիաներ սփյուռքի հայրենակիցների ուժերի մասնակցությամբ՝ իրենց երկրների արտաքին գործերի նախարարություններում կամ խորհրդարաններում։
«Այս ցանկը, իհարկե, սպառիչ չէ և կարող է լրացվել այլ գործողություններով։ Կրկնում եմ՝ կարևոր է առաջ մղել այս հարցը՝ անկախ ընդդիմադիր դաշտում հնարավոր այլ իրադարձություններից և նախաձեռնություններից։ Ազատությո՛ւն բոլոր քաղբանտարկյալներին։ Հ.Գ. Ինձ շատ տխրեցրեց, որ, ինձ հասանելի լրատվամիջոցների տեղեկություններով, Բաքվում մեր հայրենակիցների գերության 1000-րդ օրը նշվել է միայն Վաշինգտոնում կազմակերպված միջոցառմամբ։ Ազատությո՛ւն հայ ռազմագերիներին», - գրել է քաղաքական գործիչը։