Հայկական HandArt թատրոնը դարձել է  «նեոնատուրալիզմ» թատերական նոր  հոսանքի առաջին ներկայացուցիչն աշխարհում

Արմինֆո.Հայկական HandArt թատրոնը դարձել է "նեոնատուրալիզմ" նոր թատերական հոսանքի առաջին ներկայացուցիչն աշխարհում: Այդ մասին լրագրողների հետ զրույցում հաղորդել է թատրոնի պրոդյուսեր, սցենարիստ Տիգրան Գյուլումյանը՝ HandArt թատրոնի  "Մեր կարմիր - կանաչ տունը" ներկայացման հերթական պրեմիերայի օրը: 

Նա պատմել է, որ ամիսներ առաջ Միջազգային թատերական համաժողովում հայ թատերագետ Անուշ Ասլաբեկյանը որպես գիտական աշխատանք ներկայացրել է HandArt թատրոնի գործունեությունը, նրա հայեցակարգն ու առանձնահատկությունները, ինչը միջազգային հնչեղություն է ստացել ԶԼՄ-ներում: Դրան հաջորդել է HandArt թատրոնի արտոնագրման գործընթացը կազմակերպելու կոչով կազմակերպության ղեկավարության դիմումը, քանի որ նրանց կատարած ուսումնասիրություններից հետո հայտնի է դարձել, որ հայկական այս թատրոնը միակն է աշխարհում իր ձևաչափով և ոճով: «Աշխարհում կան բազմաթիվ բացօթյա թատրոններ և ներկայացումներ: Բայց որպես մշտական ստացիոնար խաղացանկով բաց թատրոն՝ մենք առաջինն ենք և միակը", - ասել է Գյուլումյանը, տեղեկացնելով, որ HandArt - ը ճանաչվել է "նեոնատուրալիզմ" նոր թատերական հոսանքի ներկայացուցիչ:

 Պատասխանելով ԱրմԻնֆո-ի թղթակցի հարցին՝  նա նշել է, որ այդ թատրոնի հիմքը դրվել է կորոնավիրուսի ժամանակ, երբ արգելված էին մարդկանց զանգվածային հավաքները փակ տարածքներում: Այդ ընթացքում Գյուլումյանը փոքրիկ ներկայացում է ստեղծում և որոշում է այն ցուցադրել մեկ գյուղում ՝  տան բակում։ «Սա փորձ էր, որը սիրվեց հանդիսատեսի կողմից, և ներկայացումների նման ձևաչափի նկատմամբ ձևավորվեց հանրային պահանջարկ: Դրան հաջորդեցին ավելի շատ ներկայացումներ, և արձագանքն էլ ավելի բուռն էր: Եվ այդ ժամանակ ես որոշում կայացրի, որ մենք մի տեղից մյուսը չենք քոչելու, այլ ձեռք կբերենք տարածք, որը կդառնա մեր հանգրվանը", - պատմել է նա։ Պրոդյուսերի խոսքով ՝ HandArt-ն արդեն 8 ներկայացում ունի, իսկ միայն անցած կես տարվա ընթացքում այն այցելել է 55 հազար հանդիսատես, ինչը 30 տոկոսով ավելի է, քան նախորդ ամբողջ տարվա ընթացքում ունեցել է Հայաստանի ամենամեծ պետական թատրոնը: Նա նաև հաղորդել է, որ HandArt-ը ծրագրում է այդ տարածքում նաև փակ թատրոն կառուցել։ 

Այդ թատրոնի առանձնահատկություններից մեկն այն է, որ նրա խաղացանկում միայն հայ հեղինակների ստեղծագործություններ են՝ ինչպես ժամանակակից, այնպես էլ դասական. «Այսինքն, մեր թատրոնը միայն հայերի մասին է», - ասել է Գյուլումյանը: 

Մասնավորապես, "Մեր կարմիր-կանաչ տունը" պրեմիերային ներկայացման մեջ, որի համար էլ կազմակերպվել էր մամլո շրջագայությունը, Գյուլումյանը հանդես է եկել ոչ միայն որպես սցենարիստ և պրոդյուսեր, այլև խաղացել է երկրորդական դերերից մեկը: 

Նրա կարծիքով ՝ չափազանց կարևոր է, որ թատրոնը հանդիսատեսի հետ խոսի այսօրվա խնդիրների մասին ։ «Կարելի էր դասականների գործեր բեմադրել՝ Շեքսպիր, Լերմոնտով, Գորկի։ Բայց որքանով են մեզ պետք այնտեղ բարձրաձայնված խնդիրները։ Այդ փիլիսոփայությունը որքանով է արդիական մեզ համար: Իսկ մեր ներկայացումը դիտելիս, վստահ եմ, որ այստեղ չի լինի մի մարդ, ով գոնե մի կարճ պահի իրեն մասնակից չի զգա և իրեն չի տեսնի այս պատմության մեջ», - ասել է ներկայացման հեղինակը: 

Նշենք, որ "Մեր կարմիր-կանաչ տունը" ներկայացման մեջ ներկայացված է ժամանակակից հայ ընտանիքի հավաքական կերպարը ՝ իր խնդիրներով ու ապրումներով: Սա ինչ-որ առումով տրագիկոմեդիա է, որտեղ հենց ամենաբարձր զգացմունքներն ու ամենաբարի մղումներն են դառնում ընտանիքի առջև ծառացած ծանր փորձությունների պատճառը: Սա ստիպում է հերոսներին միմյանց հետ խոսել, երևի առաջին անգամ    ՝ այդպես ազնիվ, որտեղ ընտանեկան արժեքներից բացի առաջին պլան է մղվում հերոսներից յուրաքանչյուրի պատմությունը, որոնք լսելուց հետո դժվար է մեղավորներին նշել: Ի վերջո, սա, պարզապես, կյանք է ՝ իր բոլոր վայրիվերումներով, ուրախություններով և վշտերով, վերելքներով և վայրէջքներով: 

Եվ, այնուամենայնիվ, այս ամբողջ պատմությունը ծանր տպավորություն չի թողնում, բայց ոչ թե "Happy End" - ի պատճառով, այլ շնորհիվ հայ նշանավոր դերասանուհի Ջուլիետա Ստեփանյանի, ով մարմնավորել է գլխավոր դերը ՝ ընտանիքի մայրը Նվարդ Արամյանցին։ Նրա բնական հումորի զգացումը և խարիզման լցրել են ամբողջ տարածքը, թույլ չտալով հանդիսատեսին տարվել խոհածությամբ: Արցունքները փոխարինվում էին հանդիսատեսի ծիծաղով, իսկ ներկայացման ավարտին դերասաններին երկար ողջունել են հոտնկայս ծափահարություններով։ 

Նշենք, որ ներկայացման մեջ գլխավոր դերը, ընտանիքի հայր  նկարիչ Արամ Արամյանցի դերը խաղացել է Սամվել Բաղինյանը ։ Ներկայացման մեջ ներգրավված էին նաև Իշխան Ղարիբյանը (որդին ՝ Վռամը), Արուս Գրիգորյանը (դուստրը ՝ Արփին), Անի Պետրոսյանը (լրագրող) և Տիգրան Գյուլումյանը (Արամ Արամյանցի աշակերտը): Բեմադրող ռեժիսորն Արթուր Սարիբեկյանն է: 

Հիշեցնենք, որ HandArt թատրոնը գտնվում է Արագածոտնի մարզի Բյուրական գյուղում: